Oostenrijk (2017): City-trip Wenen


Reisinspiratie: Kerstvakantie met Anja voor 6 dagen naar Wenen in december 2017. Met de auto 2.200 kilometer gereden met overnachting op heenweg (Nürnberg) en terugweg (Regensburg).
 

Wenen in kerstsfeer

Anja en ik besluiten dit jaar de kerstdagen in Wenen door te brengen. Wenen, de stad van de klassieke muziek en de opera, en Kerst wordt daar groots gevierd. We overnachten in hotel Museum, zoals de naam al aangeeft gelegen in het MuseumsQuartier vlakbij het centrum van Wenen. Er zijn diverse grote kerstmarkten, maar de grootste is toch wel die voor het Rathaus (stadhuis) van Wenen. Tientallen kraampjes met allerlei verschillende koopwaar, een fraai verlicht reuzenrad, grote bomen vol verlichting en een grote ijsbaan welke zich langs de kramen heen slingert. Alleen de sneeuw ontbreekt (volgens de inwoners van Wenen), maar wij vinden het prima zo.  

Wiener Staatsoper

Vorige keer in Wenen hebben we (staand achter een pilaar) een opera ervaren, dit keer nemen we een kijkje achter de schermen van het indrukwekkend operagebouw. 10.000 m2 groot en toch slechts 2.500 bezoekers. Door de specifieke ronde vorm is de zaal akoestisch perfect en kan er zonder microfoons gewerkt worden, maar het betekent ook dat niet iedereen goed zicht heeft (zoals wij dus ervaren hebben).
De specialiteit van de Staatsopera is het snel kunnen wisselen van opera’s. Er worden 165 opera’s per jaar gehouden waarvan geen twee dagen achter elkaar. Om dat mogelijk te maken is een geoliede logistieke operatie met 100 man podium personeel dagelijks aanwezig,   gebruikmakend van ondergrondse gangen om de grote hoeveelheid kostuums (9 kilometer achter elkaar) op het juiste moment op de juiste plek te krijgen. Indrukwekkend om te zien, evenals de fraaie plafonds, wanden en beelden in dit monumentale pand.

Kerstconcert in Schloss Schönbrunn 

Kerst in Wenen betekent natuurlijk ook een kerstconcert bijwonen. Wij kiezen voor het Schloss Schönbrunn Orchester in de Orangerie van het paleis. Opera-zang en ballet op de tonen van Mozart en Strauss maken van het concert een unieke ervaring, zeker als je je realiseert dat op dezelfde plek Mozart zijn concerten gaf.  We zijn al vroeg in de middag op het paleis, maar het is er zo druk qua toeristen dat we pas 2 uur later naar binnen kunnen. Dus besluiten we lekker in het zonnetje te genieten in de paleistuinen. Groot genoeg om er geruime tijd te vertoeven en vanaf de verhoging achterin de tuin heb je een fraai uitzicht over Schloss Schönbrunn.
 

Naturhistorisch museum

Tussen al dat museumgeweld rondom ons hotel kiezen we voor het Naturhistorisch Museum, een van de oudste musea van Wenen. Fraai qua collectie, van allerlei type zoogdieren tot mineralen op de maan en op mars, tot een compact overzicht va het ontstaan van de mens. Maar zeker zo fraai is het gebouw zelf. Imposante trappen, indrukwekkende muurschilderingen en fraaie verlichte kerstversieringen tot bovenaan de plafonds. Je kunt je hier zo enkele uren vermaken en dat doen we dan ook. Goede keuze geweest en zeker aan te bevelen. 

Slot Belvedere

Met de Hop-on-Hop-off bus rijden we door heel Wenen. Het uitgangsgebied Prater, de rivier de Donau, de verschillende wijken aan de rand van Wenen en uiteraard ook Slot Belvedere. Dit barokke paleizencomplex ligt er in het donker fraai verlicht bij en natuurlijk ontbreekt ook hier de kerstmarkt niet. Ook hier weer is het paleis zelf bijna net zo indrukwekkend als de tentoonstelling en we komen dan ook ogen te kort. Na afloop lopen we naar het centrum van Wenen om de fraai verlichte winkelstraat, vol met mensen, nog een keer te bezoeken en lekker Italiaans te eten. Het bezoek aan Wenen zit er weer op, een aanrader gedurende de kerstperiode.

 

Klik HIER voor alle foto’s !!

 

      

        

 

België (2011): Kerstmis in de Ardennen

Reisinspiratie: Een paar dagen er tussenuit met de familie Van Schilt in december 2011, naar de Ardennen, op 280 kilometer van Elst.

De Ardennen

In het plaatsje Dochamp, niet ver van La Roche in het Vlaamse gedeelte van de Belgische Ardennen, heeft Anja namens oma een huisje gehuurd. Daar brengen we als familie met elkaar de kerstdagen door, als steun voor elkaar na het overlijden van Marja kortgeleden. Het (dubbele) huisje staat bovenop een heuvel, en de eerste nacht sneeuwt het zelfs. Maar niet genoeg om sneeuwkettingen nodig te hebben, en dat is maar goed ook want die hebben we niet.

 Familie-uitje

De hele familie is aanwezig gedurende de week. Oma is vrijdag met Anja en Jacques meegereden en zij hebben het huis en de omgeving al verkend. Geert en de jongens Niels, Mark en Thijs arriveren zaterdag, terwijl Pim en Petra met hun kids Kevin en Manon op tweede kerstdag aankomen. Maar dan zit ook iedereen met elkaar aan tafel om te genieten van de kookkunsten van Geert ! En de boeuf bourguignon van Anja, de puddingen van Niels en Mark en de taarten van Petra.

 La Roche

La Roche is wel het meest aansprekende plaatsje in dit gedeelte van de Ardennen. Tien kilometer, voornamelijke afdalen door de bossen, later arriveren we in dit plaatsje langs de rivier de Lesse. Hier kun je abseilen, kanovaren, mountainbiken en nog veel meer, maar wij slenteren rustig door het plaatsje heen. Veel restaurants en slagers, een vuurwerkshop, Wildwest-winkel, noem maar en het is er.  Zelfs de kerstman rijdt er op zijn arreslee door de straten.

De grotten van Han

Een bezoek aan de grotten van Han is natuurlijk een must, al zijn de grotten zelf in het plaatsje moeilijk te vinden. Met een treintje worden we naar de ingang van de grot gebracht,  en onder begeleiding van een gids lopen we 1,5 kilometer door de verschillende kamers en de gangen van het grottencomplex. Altijd weer indrukwekkend om te zien wat een rivier, in dit geval de Lesse, tot stand gebracht heeft. De stalagmieten (staand) en stalagtieten (hangend) zijn er in verschillende afmetingen en vormen een fraai geheel.

       

Witte kerst in Engelen (2010)

Reisinspiratie: Witte Kerst met de familie in Engelen op 1e kerstdag 2010.


Witte kerst

Kan het toepasselijker. Witte kerst in Engelen. Want daar woont Marja, de zus van Anja, met zwager Geert en de neven Niels, Mark en Thijs. En natuurlijk de huishond Fien. Vanuit een witbesneeuwd Elst nemen Anja en ik oma Dinie mee in de auto, en glibberen naar Engelen, vlak onder de rook van Den Bosch. Ook Pim, de broer van Anja, zijn vrouw Petra en de kids Kevin en Manon komen daar naartoe om gezamenlijk de Kerst te vieren. En ook Engelen is onder een witte sneeuwlaag bedolven, zodat deze kerst een idyllisch plaatje oplevert.

 De sneeuw in

Een hele dag binnen zitten is wel erg lang (ondanks al die aardige familieleden 🙂 en gelukkig moet Fien ook uitgelaten worden. Dus trekken Anja en ik samen met Geert de dikke schoenen aan om een lekkere lange wandeling te maken. De omgeving is bedekt met sneeuw en levert een feeëriek landschapstafereel op, en ook Fien vermaakt zich prima in de dikke sneeuwbulten of buitelt gewoon op z’n rug door de sneeuw heen. Kortom, iedereen heeft het naar zijn zin !


Het kerstdiner

Geert staat in de familie bekend om zijn culinaire capaciteiten, maar ook de rest van de familieleden hebben (in meer of mindere mate) hun best gedaan om een bijdrage te leveren aan het feestmaal. Het smaakt dan ook opperbest, en met z’n twaalven genieten we van de vis, het vlees, de soep, de pudding, de zelf gebakken taarten en uiteraard mijn specialiteit met kerst: de gerookte zalm. Tussendoor wordt er (fanatiek) gekaart, met veel gebaren en een heel hoge geluidsproductie, wordt neefje Thijs ingemaakt met schaken en wint favoriete nichtje Manon met toepen. En doet de internetverbinding het niet, tot wanhoop van Mark die zijn werkstuk nog naar de server op school moet uploaden. Maar het is Kerst, dus uiteindelijk komt alles weer goed ……

 

         


    


Portugal (2010): City-trip Porto


Reisinspiratie: City-trip Porto als onderdeel van de rondreis door Portugal met Anja tijdens onze vakantie in september 2010.


Rondreis

 We bezoeken de stad Porto als onderdeel van onze rondreis door Portugal van het noorden naar het zuiden. Vanuit Eindhoven Airport vliegen we met Ryanair in anderhalf uur rechtstreeks op Porto, en rijden met de huurauto de 12 kilometer naar de binnenstad. Met de spits de stad in proberen te komen kost veel tijd, en met moeite komen we aan bij Hotel Mercure Porto Centro in het hartje van de stad. Het is een goed hotel met een parkeergarage, en gelegen vlakbij de kerk Igreja Sto. Ildefonso. We zitten middenin het centrum, en van hieruit kunnen we de stad Porto gaan verkennen. De weersvoorspellingen voor de komende dagen zijn net echt goed, maar in een stad zijn er veel plekken om te schuilen zullen we maar zeggen.

 

Hop-on-hop-off

Door de regen besluiten we de hop-on-hop-off bus te nemen,altijd een beproefde manier om snel de stad te verkennen. De rode toer van 90 minuten brengt ons van het oude stadscentrum naar de kust. Van Castelo do Queijo gaat de rit langs de Atlantische oceaan en via Castelo Sao Joao da Foz weer richting de oude stad. Porto kent vele smalle steegjes en het merendeel loopt of stijl omhoog of gaat weer stijl naar beneden. Via het Estacao de Sao Bente, het spoorwegstation met de lichtblauwe tegelmozaieken, lopen we naar het gemeentehuis, de Camara Municipal. Op dit plein, met beelden en fraai gerestaureerde gebouwen als het beursgebouw, heb je (voor het eerst) het gevoel dat Porto een belangrijke stad moet zijn geweest.


 

Kathedraal Se

De grote trots van Porto is de kathedraal Se, een 12 eeuwse fortachtige romaanse kerk. De kerk is indrukwekkend met z’n dikke muren, de grote deuren en z’n torens, maar nog indrukwekkender zijn de kloostergangen met de 18e eeuwse azulejos (tegels) die de wanden versieren. Deze lichtblauwe tegels met allerlei taferelen erop zijn zeer fraai, zeker in combinatie met de gewelven van het klooster. De tegels zie je overal in de kathedraal en de afbeeldingen op de tegels geven vaak een religieus verhaal weer. Buiten de kathedraal, die bovenop een heuvel staat, heb je eveneens een fraai uitzicht over de verschillende wijken van Port. Tevens zie je de rivier de Douro en zie je aan de overkant de tientallen porthuizen met hun kelders.


Port

Via de ijzeren brug Ponte de D. Luis 1 passeren we de rivier de Douro en rijden we Vila Nova de Gaia binnen, het centrum van de eeuwenoude porthandel. De boten waarmee de portvaten vroeger over de hele wereld verscheept werden liggen voor anker in de Douro. Uiteraard bezoeken we een van de porthuizen en kiezen voor Sandeman, in Nederland vooral bekend van de sherry, maar welke ook sterk is in de port. Het log (de schaduw van een man met Spaanse hoed en Portugese mantel) is wereldberoemd, en na het museum volgen we de toer door de kelders. De port wordt gerijpt in verschillende vaten, waarvan de grootste maar liefst 44.000 liter port kan bevatten, en na afloop weten we alles over de verschillen tussen ruby, tawny en vintage port !

 Klik HIER voor alle foto’s !!   

       

Portugal (2010): Golfen in de Algarve

Reisinspiratie: Rondje golf in Vilamoura in de Algarve in Portugal als onderdeel van de vakantie met Anja in september 2010.


Pinhal golfcourse

Pinhal golf Vlakbij Faro ligt het relax-resort Vilamoura, een schitterend complex met maar liefst zes golfbanen binnen haar bewaakte muren. Al rijdend tussen de witte appartementen en luxe huizen volgen we de borden naar de golfbaan van onze keuze: de Oceanico Pinhal golfcourse, een fraaie parklandbaan. Ikzelf huur de benodigde golf-attributen als golftas met stokken, voldoende golfballen om de 18 holes uit te kunnen spelen, de verplichte golfschoenen en de buggy (wat de prijs nog flink opschroeft) en met Anja achter het stuur rijden we naar de eerste hole.


Pijnbomen

De marshal had ons al gewaarschuwd (nu doen ze dat wel vaker)dat je de bal het beste bij de bomen weg kunt houden. Maar dat is nou net het moeilijke (en het spannende) aan deze baan: op deze golfbaan stikt het er van de pine-apple trees, en voor je weet stuitert je bal alle kanten op als je zo’n boom hebt geraakt. Maar het omringd zijn door veel bomen heeft ook z’n voordelen, want het is toch wel lekker om in de schaduw te staan als het kwik oploopt tot boven de 30 graden. Met af en toe een vijver met fontein voor de verkoeling, genoeg water in de buggy voor de dorst en de prettige bijkomstigheid dat het niet druk achter ons is, is het lekker relaxed golfen !


Bunkers

De pijnbomen zijn slechts een van de hindernissen, al kom je ze door de hele baan met honderden tegen. Het is echter niet heel smal, dus met enig inzicht (en geluk) kun je ze nog redelijk ontwijken. Het aantal bunkers is echter ook groot, en sommigen zijn wel heel erg diep. Dan sta je tegen een helling van anderhalve meter rechtomhoog op te kijken waar de bal over moet, en dat zijn we in Nederland niet echt gewend. Dus het zal wel aan het gebrek om te kunnen oefenen liggen dat ik de ballen niet uit de bunker kreeg ! Wel heel mooi om te zien trouwens met dat witte zand naast het groene gras van de greens. En helemaal als er een zeldzaam vogeltje als de Hop rondloopt, met de lange snavel en verschillende kleuren. Af en toe zitten we in de buggy alleen maar om ons heen te kijken naar de natuur (en om natuurlijk uit te rusten). 


Resultaat

Ondanks alle obstakels op de verschillende holes worden er toch nog redelijk wat punten binnengehaald. De fraaiste slag is ongetwijfeld de pitch van 80 meter, waarbij de keuze van de club en de manier van slaan tot resultaat hebben dat de bal met een fraaie boog op 20 centimeter van de pin blijft stilliggen. En dat allemaal onder het goedkeurend oog van Anja. Dan heb je toch zo iets van: ik kan het wel ! Als de andere ballen nou ook allemaal zo gaan …..